Koncert kameralny 27.04.2027 g. 19:00
Sala Kameralna / Kameralne Wtorki (dawny K1)
Wykonawcy:
Trio Gaspard:
Jonian Ilias Kadesha skrzypce
Vashti Hunter wiolonczela
Nicholas Rimmer fortepian
Program:
Joseph Haydn
Trio fortepianowe A-dur Hob. XV:35 [14']
Paul Wiancko
Trio fortepianowe [22']
Joseph Haydn
Trio fortepianowe es-moll Hob. XV:31 [13']
... przerwa [15']
Antonín Dvořák
Trio fortepianowe e-moll Dumky op. 90 [32']
Historia tria fortepianowego to opowieść o zmieniających się relacjach między trzema instrumentami. W połowie XVIII wieku skrzypce i wiolonczela odznaczały się już doskonałością, która do dziś pozostaje punktem odniesienia dla lutników. Fortepian zaś, od którego wzięła się nazwa gatunku, stawiał dopiero pierwsze kroki na swoich trzech smukłych nogach. Wczesne tria wiązały się często z muzykowaniem domowym, przy czym to partia fortepianu – wykonywana nieraz przez samego kompozytora – stanowiła największe wyzwanie. Dobrym przykładem tego etapu w rozwoju gatunku jest Trio A-dur Josepha Haydna, w którym fortepian prowadzi narrację, wiolonczela wzmacnia linię basu, a skrzypce wchodzą w dialog z prawą ręką pianisty. W późniejszych dziełach Haydna, pisanych w Londynie u schyłku XVIII wieku, jak Trio es-moll, ten porządek zaczyna się jednak subtelnie chwiać, a role instrumentów ulegają coraz bardziej zaskakującym przemianom.
W kolejnym stuleciu trio fortepianowe stało się przestrzenią znacznie bardziej partnerskiej rozmowy. Trio e-moll „Dumky” Antonína Dvořáka należy do najciekawszych przykładów tej przemiany. Była to kompozycja pożegnalna, z którą kompozytor wyruszył w tournée po czeskich miastach i miasteczkach przed swoim słynnym wyjazdem do Stanów Zjednoczonych.
O niesłabnącej sile tego gatunku świadczy istnienie tak znakomitych zespołów jak Trio Gaspard. To właśnie dla artystów tej klasy powstają dziś nowe utwory – takie jak skomponowane przed kilkoma laty Trio Paula Wiancko, które muzycy zaprezentują podczas warszawskiego koncertu.
Bartłomiej Gembicki
czytaj więcej
Wykonawcy:
Trio Gaspard:
Jonian Ilias Kadesha skrzypce
Vashti Hunter wiolonczela
Nicholas Rimmer fortepian
Program:
Joseph Haydn
Trio fortepianowe A-dur Hob. XV:35 [14']
Paul Wiancko
Trio fortepianowe [22']
Joseph Haydn
Trio fortepianowe es-moll Hob. XV:31 [13']
... przerwa [15']
Antonín Dvořák
Trio fortepianowe e-moll Dumky op. 90 [32']
Historia tria fortepianowego to opowieść o zmieniających się relacjach między trzema instrumentami. W połowie XVIII wieku skrzypce i wiolonczela odznaczały się już doskonałością, która do dziś pozostaje punktem odniesienia dla lutników. Fortepian zaś, od którego wzięła się nazwa gatunku, stawiał dopiero pierwsze kroki na swoich trzech smukłych nogach. Wczesne tria wiązały się często z muzykowaniem domowym, przy czym to partia fortepianu – wykonywana nieraz przez samego kompozytora – stanowiła największe wyzwanie. Dobrym przykładem tego etapu w rozwoju gatunku jest Trio A-dur Josepha Haydna, w którym fortepian prowadzi narrację, wiolonczela wzmacnia linię basu, a skrzypce wchodzą w dialog z prawą ręką pianisty. W późniejszych dziełach Haydna, pisanych w Londynie u schyłku XVIII wieku, jak Trio es-moll, ten porządek zaczyna się jednak subtelnie chwiać, a role instrumentów ulegają coraz bardziej zaskakującym przemianom.
W kolejnym stuleciu trio fortepianowe stało się przestrzenią znacznie bardziej partnerskiej rozmowy. Trio e-moll „Dumky” Antonína Dvořáka należy do najciekawszych przykładów tej przemiany. Była to kompozycja pożegnalna, z którą kompozytor wyruszył w tournée po czeskich miastach i miasteczkach przed swoim słynnym wyjazdem do Stanów Zjednoczonych.
O niesłabnącej sile tego gatunku świadczy istnienie tak znakomitych zespołów jak Trio Gaspard. To właśnie dla artystów tej klasy powstają dziś nowe utwory – takie jak skomponowane przed kilkoma laty Trio Paula Wiancko, które muzycy zaprezentują podczas warszawskiego koncertu.
Bartłomiej Gembicki
Daty i godziny wydarzeń
Warszawa27.04.202719:00
Koncert kameralny 27.04.2027 g. 19:00
Sala Kameralna / Kameralne Wtorki (dawny K1)
Wykonawcy:
Trio Gaspard:
Jonian Ilias Kadesha skrzypce
Vashti Hunter wiolonczela
Nicholas Rimmer fortepian
Program:
Joseph Haydn
Trio fortepianowe A-dur Hob. XV:35 [14']
Paul Wiancko
Trio fortepianowe [22']
Joseph Haydn
Trio fortepianowe es-moll Hob. XV:31 [13']
... przerwa [15']
Antonín Dvořák
Trio fortepianowe e-moll Dumky op. 90 [32']
Historia tria fortepianowego to opowieść o zmieniających się relacjach między trzema instrumentami. W połowie XVIII wieku skrzypce i wiolonczela odznaczały się już doskonałością, która do dziś pozostaje punktem odniesienia dla lutników. Fortepian zaś, od którego wzięła się nazwa gatunku, stawiał dopiero pierwsze kroki na swoich trzech smukłych nogach. Wczesne tria wiązały się często z muzykowaniem domowym, przy czym to partia fortepianu – wykonywana nieraz przez samego kompozytora – stanowiła największe wyzwanie. Dobrym przykładem tego etapu w rozwoju gatunku jest Trio A-dur Josepha Haydna, w którym fortepian prowadzi narrację, wiolonczela wzmacnia linię basu, a skrzypce wchodzą w dialog z prawą ręką pianisty. W późniejszych dziełach Haydna, pisanych w Londynie u schyłku XVIII wieku, jak Trio es-moll, ten porządek zaczyna się jednak subtelnie chwiać, a role instrumentów ulegają coraz bardziej zaskakującym przemianom.
W kolejnym stuleciu trio fortepianowe stało się przestrzenią znacznie bardziej partnerskiej rozmowy. Trio e-moll „Dumky” Antonína Dvořáka należy do najciekawszych przykładów tej przemiany. Była to kompozycja pożegnalna, z którą kompozytor wyruszył w tournée po czeskich miastach i miasteczkach przed swoim słynnym wyjazdem do Stanów Zjednoczonych.
O niesłabnącej sile tego gatunku świadczy istnienie tak znakomitych zespołów jak Trio Gaspard. To właśnie dla artystów tej klasy powstają dziś nowe utwory – takie jak skomponowane przed kilkoma laty Trio Paula Wiancko, które muzycy zaprezentują podczas warszawskiego koncertu.
Bartłomiej Gembicki
czytaj więcej
Wykonawcy:
Trio Gaspard:
Jonian Ilias Kadesha skrzypce
Vashti Hunter wiolonczela
Nicholas Rimmer fortepian
Program:
Joseph Haydn
Trio fortepianowe A-dur Hob. XV:35 [14']
Paul Wiancko
Trio fortepianowe [22']
Joseph Haydn
Trio fortepianowe es-moll Hob. XV:31 [13']
... przerwa [15']
Antonín Dvořák
Trio fortepianowe e-moll Dumky op. 90 [32']
Historia tria fortepianowego to opowieść o zmieniających się relacjach między trzema instrumentami. W połowie XVIII wieku skrzypce i wiolonczela odznaczały się już doskonałością, która do dziś pozostaje punktem odniesienia dla lutników. Fortepian zaś, od którego wzięła się nazwa gatunku, stawiał dopiero pierwsze kroki na swoich trzech smukłych nogach. Wczesne tria wiązały się często z muzykowaniem domowym, przy czym to partia fortepianu – wykonywana nieraz przez samego kompozytora – stanowiła największe wyzwanie. Dobrym przykładem tego etapu w rozwoju gatunku jest Trio A-dur Josepha Haydna, w którym fortepian prowadzi narrację, wiolonczela wzmacnia linię basu, a skrzypce wchodzą w dialog z prawą ręką pianisty. W późniejszych dziełach Haydna, pisanych w Londynie u schyłku XVIII wieku, jak Trio es-moll, ten porządek zaczyna się jednak subtelnie chwiać, a role instrumentów ulegają coraz bardziej zaskakującym przemianom.
W kolejnym stuleciu trio fortepianowe stało się przestrzenią znacznie bardziej partnerskiej rozmowy. Trio e-moll „Dumky” Antonína Dvořáka należy do najciekawszych przykładów tej przemiany. Była to kompozycja pożegnalna, z którą kompozytor wyruszył w tournée po czeskich miastach i miasteczkach przed swoim słynnym wyjazdem do Stanów Zjednoczonych.
O niesłabnącej sile tego gatunku świadczy istnienie tak znakomitych zespołów jak Trio Gaspard. To właśnie dla artystów tej klasy powstają dziś nowe utwory – takie jak skomponowane przed kilkoma laty Trio Paula Wiancko, które muzycy zaprezentują podczas warszawskiego koncertu.
Bartłomiej Gembicki
Daty i godziny wydarzeń
Warszawa27.04.202719:00